Twee Award-winnaars in verschillende fasen van hun leven en loopbaan: vijftiger Hugo die na een loopbaan bij onder meer Tata Steel en na de verkoop van zijn eigen bedrijf uitkijkt naar nieuwe uitdagingen. En dertiger George die zich bij Philips elke dag ontwikkelt en het grootste deel van zijn loopbaan nog voor zich heeft. De ontmoeting tussen de twee leidt tot een interessant gesprek over het Young Captain-traject, over leiderschap, over soft skills en over de uitdagingen in business.
Van pioniersprijs tot topplatform
“Toen ik in 2005 meedeed, was alles nog vrij kleinschalig en een beetje zoeken”, herinnert Hugo zich. “Er was destijds geen enkele CEO van een beursgenoteerd bedrijf die bij de finale aanwezig was. In het jaar van George heb ik er minstens zeven geteld.”
Voor Hugo, de allereerste winnaar van de Young Captain Award, voelt het als een wereld van verschil. “Wat begon als een idee is in twintig jaar uitgegroeid tot een instituut met statuur en impact.” George knikt instemmend, ook hij is onder de indruk van de professionaliteit van Young Captain Nederland. “Het was bijzonder om op die finale-avond vooraan te zitten en alles intens te beleven. Alles was strak georganiseerd, ik zal de ervaring niet snel vergeten.”
Beiden roemen de kracht van het traject, die volgens hen het resultaat is van het niveau en de vasthoudendheid van de mensen die Young Captain al jaren dragen. “Elk jaar een stapje beter”, zegt Loudon. “Incrementele verbetering. Dat geldt voor het traject, maar ook voor leiderschap.” George vult aan: “Ik vind het heel indrukwekkend wat er is neergezet. Bill Gates heeft iets moois gezegd dat daar over gaat: ‘Most people overestimate what they can do in one year and underestimate what they can do in ten years.’”
Een netwerk dat blijft geven
Hugo en George spreken vol waardering over het Young Captain-netwerk. “In mijn tijd bestond dat netwerk nog nauwelijks”, zegt Loudon. “Nu zie ik hoe sterk het is geworden. Alumni zoeken elkaar op, helpen elkaar verder.”
George ervaart dat nu al. “Ik leer van elk gesprek met oud-deelnemers. Je komt mensen tegen die je anders nooit zou spreken. En er is een openheid die je niet in elk zakelijk netwerk vindt.”
Beiden kijken met plezier terug op de bijzondere ontmoetingen die het Young Captain-netwerk hen heeft gebracht. George vertelt lachend hoe hij vorig jaar tijdens een lunch naast oud-premier Jan Peter Balkenende zat. “Dat zijn gesprekken die je niet zomaar ergens anders voert”, zegt hij. “We spraken over leiderschap en economie. En over – heel verrassend – de vaststelling van Balkenende dat parkeerplekken in Nederland soms zo smal zijn.” Hugo herinnert zich zijn eigen moment met Balkenende, destijds nog in functie als premier, tijdens een diner op Kasteel Wittenburg. “Het was de avond dat Rita Verdonk ‘Trots op Nederland’ oprichtte. Je zag de politieke spanning, en toch nam hij de tijd voor een uitgebreid gesprek. Zulke avonden vergeet je niet.”
Leiderschap verandert met de jaren
Leiderschap is geen statisch begrip, daar zijn beiden het roerend over eens. “De rust die ik nu heb, had ik vroeger niet”, zegt Hugo. “Mijn kinderen zijn uit huis, ik reflecteer meer. En dat verandert je stijl.” George lacht. “Ik zit juist midden in de hectiek: jonge kinderen, carrière, ambities. Maar ik ben me bewust van het belang van die rust en reflectie. Ik probeer daar tijd voor te maken.”
Het verschil in levensfase levert geen afstand op, eerder begrip tussen Hugo en George. “Je leert dat niet alles onmiddellijk opgelost hoeft te worden”, zegt Hugo. “Vroeger dacht ik: actie! Nu denk ik: eerst luisteren. ”George: “Ik begin dat ook te ontdekken. De grootste kracht zit vaak in even wachten, en dan het juiste doen.”
De opmars van soft skills
Hugo en George vinden elkaar op een belangrijke vaststelling: tussen 2005 en nu vond een verschuiving plaats van harde naar zachte kwaliteiten. Loudon is stellig: “De echte ontwikkeling zit in de soft skills, niet in de hard skills. Kennis is overal beschikbaar. Wat telt is: kun je luisteren? Verbinden?”
George: “In crisissituaties merk je dat pas echt. Mensen hebben geen behoefte aan een leider die alles weet, maar aan iemand die rust uitstraalt en oprecht betrokken is.”
Beiden noemen empathie cruciaal. Loudon: “Als je team voelt dat jij snapt wat hen beweegt, gaan ze voor je door het vuur. ”George: “Empathie is geen luxe, het is noodzaak.”
De kracht van rust
Rust is geen vaak besproken leiderschapskwaliteit, maar in dit gesprek is het een ankerpunt. “En: onrust is besmettelijk”, zegt George. “Als leider ben je het zenuwstelsel van de organisatie. Ben jij in paniek, dan zijn je mensen dat ook.”
Hugo: “Zeker. Rust helpt je om beter te luisteren, en om scherper te oordelen. Je hoeft niet overal direct op te reageren.” Hij wijst ook op het belang van kalmte in technische omgevingen. “Ik heb altijd gewerkt in complexe bedrijven waar ik zelf geen inhoudelijk expert was. Dan móét je wel luisteren, je móét vertrouwen op anderen. En dat begint met rust.”
Pleidooi voor verbreding
Hugo en George spreken met ontzag over wat Young Captain in twintig jaar heeft bereikt. Maar, zo vinden zij, er is ook werk aan de winkel. “Young Captain kan nog breder worden”, stelt George. “Het liefst door deelname van meer mensen uit nieuwe, snelgroeiende bedrijven. De diversiteit in type organisatie mag echt omhoog.”
Loudon is het daarmee eens. “Twintig jaar geleden waren bedrijven bang dat ze hun toptalent zouden verliezen als ze meededen. Maar dat is nooit gebeurd. Mijn pleidooi: zie Young Captain als een investering in je toekomst.”
George: “Bedrijven als Booking.com, Adyen – daar zit jong leiderschap met andere context. Die moeten we erbij hebben. Niet alleen omwille van inclusie, maar ook om Young Captain zelf nog sterker te maken.”
Volgens Hugo is de sleutel: actief uitnodigen. “Niet wachten tot ze komen, maar het gesprek aangaan. Waarom doen ze nu niet mee? Wat hebben ze nodig om wél mee te doen?”
George: “Dat levert ook kruisbestuiving op. “Wie weet kunnen bedrijven als Adyen en Booking.com wel van waarde zijn voor de digitale versnelling van wat meer traditionele bedrijven. Juist de combinatie van verschillende bedrijven maakt dit netwerk uniek.”
De leider van nu
Als het gesprek ten einde loopt, trekken Hugo en George conclusies. “De leider van nu is niet de baas met de meeste kennis of de luidste stem”, zegt George. “Het is degene die luistert, die blijft leren en die ruimte geeft aan anderen.”
Hugo vult aan: “Leiderschap is geen trucje. Het gaat om wie je bent, en wat je uitdraagt. Empathie, rust en nieuwsgierigheid – dat zijn de pijlers waar je op bouwt.”
Beiden geloven dat die kwaliteiten tijdloos zijn – en tegelijkertijd urgenter dan ooit. In een wereld die sneller, complexer wordt en polariseert, is de menselijke maat geen luxe, maar een vereiste.
De juiste vragen stellen
Nog iets toe te voegen, tenslotte? Hugo: “Leiderschap is voor mij steeds minder het beantwoorden van vragen geworden, en steeds meer het stellen van de juiste. Daar zit de toekomst: in het ongemak durven zitten, niet in het snelle antwoord.”
George? “Je hoeft als leider niet alles zelf te kunnen, maar je moet wel weten wie je moet bellen als je het niet weet. Het gaat om vertrouwen en richting geven.”
